Over een gebakje dat geen gebakje is en pannenlappen waar geen afscheid van genomen kon worden

Onlangs was mijn schoonzus jarig. Haar hobby is taarten en bonbons maken, dus toog ik naar de heel mooie taartendecoreerwinkel hier in Hoorn, overtuigd dat ik daar wel een leuk cadeautje kon vinden. Nou, cadeautjes genoeg te koop, maar kiezen was wel heel erg moeilijk met zo'n assortiment, bovendien wist ik niet wat ze leuk vindt en wat ze al heeft. Dat werd dus maar een cadeaubon, maar dan wel in een gebakje verstopt.
Nu ben ik beter in haken dan in taarten decoreren en dus nam ik een snoepblikje, die ik omtoverde tot een look-a-like gebakje.

Ze vond het een mooi cadeautje, missie geslaagd :-)

Toen ik laatst bij een cliënt van mij de pannenlappen onder ogen kreeg, opperde ik voorzichtig dat ze niet meer veilig bruikbaar waren, daar ze versleten en gekrompen waren. Weggooien was niet een optie, want zijn vrouw had ze gehaakt. Ik heb hetzelfde modelletje gemaakt om te gebruiken (wel een ander kleurtje), zodat de anderen veilig in de kast kunnen blijven.

Ik heb ze gehaakt met een dubbele draad ongebleekte katoen, tezamen met een dunne lichtblauwe draad katoen met naald 4,5 en volgens dit patroon dat ik via Pinterest had gevonden.


En nu.... nu weet ik even niet wat ik nu wil haken. Heb leuke patronen genoeg, genoeg garen op voorraad en toch weet ik het even niet, maar dat komt vast wel goed ;-)

Zoals bedoeld

Kunnen jullie je nog herinneren dat ik vorig jaar mei in Litouwen was en daar heel mooie garen had gekocht? Het vestje dat ik maakte van het groene garen konden jullie hier al zien, maar voor de andere bollen had ik wel een bestemming, maar niet een goed patroon. Het moest een sjaal worden voor bij mijn zwarte jas, maar geen driehoek en zeker geen rechte. Ik vond het juiste patroon op Ravelry, de Skylark scarf.
Wat vind ik hem mooi geworden! Zulke mooie kleuren en zo lekker zacht!
Zie hier het resultaat:

En zo kan je hem bijvoorbeeld dragen:

Mooi hè? :-)
Vrijdag was de sjaal al klaar, het weekend heb ik hem opgespannen (dat moet echt met deze sjaal en nóg draait hij een klein beetje bij de punt) en vandaag was er eindelijk een fijn zonnetje om te fotograferen.

Ik heb hem gehaakt van bijna 2 bollen Lanoso Bonito Ethnic (49% wol, 51% acryl) en haaknaald 4,5.
Nu moet ik nog maar eens heel goed nadenken wat ik van die laatste bol ga maken ;-)

Ik ben er zo blij mee, hij is precies geworden zoals ik bedoeld had.

Klompendans en wat kaartjes

Een tijdje terug zag ik bij de Breimeisjes gehaakte miniklompjes, hartstikke leuk!
Ik heb Akkelien gevraagd waar het patroon vandaan kwam en kreeg als antwoord dat het in een reclameboekje stond en oorspronkelijk uit het boekje "ik hou van Holland en haken" van Christel Krukkert. Akkelien was zo lief om vlak voor kerst het patroontje uit het reclameboekje naar me op te sturen per post, zodat ik het ook kon haken. Dank je wel Akkelien, het heeft me aardig zoet gehouden ;-)

De eerste klomp is nooit afgemaakt, want de punt zat scheef en daar ik erg goed ben in draadjes wegwerken (kennelijk), was het niet meer uit te halen, want ik kon het draadje niet meer terug vinden, haha!

De tweede klomp ging precies zoals bedoeld in het patroon, maar niet zoals ik het zelf bedoeld had: de punt en de bobbel zijn me nét te hoog.

Maar de derde poging is met wat aanpassing van mijzelf helemaal goed.

Nu is het wel een beetje jammer om klompje 2. zomaar weg te gooien, daar maakte ik nog wat van:

Deze komt in Remco's vitrinekastje.

En klompje 3.? Die is helemaal goed gekeurd en mag in mijn letterbak!

Naast haken vind ik kaartjes maken ook een leuke bezigheid, maar omdat ik het resultaat vaak niet mooi genoeg vind voor mijn blog (en ik denk dat jullie voornamelijk voor het haakwerk hier komen kijken), zien jullie daar niet zo veel van. Nu heb ik afgelopen maanden er een paar gemaakt die ik wel redelijk blogwaardig vind.
Voor mijn moeder die in september 75 werd:

Helaas kan ik de kaart voor mijn vader's 75ste verjaardag in oktober niet laten zien, want ik was weer eens vergeten een foto te maken en de Italiaanse post maakt nogal eens wat kwijt, helaas is deze kaart nooit aangekomen en hij was nog wel best grappig :-(

Voor een 21-jarige die graag taart maakt (en dat ook geweldig goed kan):

De laatste was ook voor een verjaardag, ik hoef er vast niet bij te vermelden van wie ;-)

Een beroemde kat en een bekende hond

Vorige week kwam ik op mijn slaapkamer en ik schrok me een hoedje: lag daar zomaar een kat op mijn bed te luieren! Nou ben ik ontzettend allergisch voor katten, dus daar werd ik echt niet blij van.
Kijk nou wat een brutaliteit:

Ik probeerde het beest weg te jagen, maar in plaats van het hazenpad te kiezen nam deze "meneer" een geamuseerde pose aan.

Het is natuurlijk wel een beetje een gek gezicht als een kat zo gaat liggen, dus schoot ik in de lach. Dat had ik uiteraard niet moeten doen, niet erg pedagogisch verantwoord, want nu was het hek pas echt van de dam. Met een atletische zwaai kwam hij op een plankje terecht.

Dat had hij kennelijk vaker gedaan, wat een souplesse.
Hij maakte de indruk dat het poseren hem in de genen zit, alsof zijn hele familie al jaren niets anders doet dan voor de camera staan. Ik vond hem trouwens behoorlijk lijken op amigurumi die ik jaren terug al maakte, deze en deze (de laatste is kort na zijn geboorte verhuisd, geen idee hoe het met hem gaat) en, hoe is het mogelijk, ook deze kat heet Amineko (ami is de afkorting van amigurumi, Japans voor rond gehaakte of gebreide knuffel; neko is Japans voor kat). Hij kwam speciaal voor mijn zoon die gek is van Japan en in zijn vrije tijd Japans studeert. Dus niet vanwege mijn fijne bed :p
Logisch dat mijn zoon vindt dat hij mag blijven.
We zullen er nog wat mee beleven, op de gekste momenten duikt hij op.

Kiekeboe!

Maar ik betrapte ook zijn gevoelige kant...

En dan is hij toch wel heel lief! :-D
Maar meestal niet voor lang.

Amineko, laat dat! Arme teckel!
Gelukkig voor de teckel zal die spoedig verhuizen.

Zowel de teckel als Amineko haakte ik met de restjes Caron Simply Soft, die over bleven na de gehaakte vlaggetjes voor de weversmarkt en voor in de winkel van Schouten Handwerken, zij hadden de wol beschikbaar gesteld voor ons haakcafé, zie het bericht hier. De teckel heb ik ook gemaakt voor in de handwerkwinkel, zodat klanten kunnen voelen hoe zacht dit garen is en er gehaakt uitziet, naar het overbekende patroon van Michelle Wilcox, in het Nederlands te vinden bij Stip & Haak.
Ik zal de teckel nog even laten zien zonder gekke kat op zijn rug:

Echt een restjes-teckel :-)
Ik ben benieuwd wat Wilbert Schouten van hem vindt.

Dat is een lang bericht geworden. Een goedmakertje voor de stilte afgelopen december :-D

Kerstcadeautjes en kerstballen

Laat ik maar beginnen om jullie allemaal een fantastisch 2015 te wensen, vol kansen, mogelijkheden en omstandigheden die het leven waardevol maken, voor een ieder anders in te vullen.

Ik heb de laatste tijd erg weinig tot niet geblogd, zowel op mijn eigen blog als op die mooie, fijne blogs die in mijn leeslijst staat. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik jullie vergeten ben of niets creatiefs gedaan heb, er was gewoon even weinig plek voor.

Maar nu wil ik graag twee door mij gehaakte kerstcadeautjes laten zien.
Deze sjaal maakte ik voor Remco. Hij is ca. 180 cm lang en iets van 25 cm breed. Iedere toer is in een andere kleur gehaakt, alles met vasten. Grappig genoeg is de ene kant van de sjaal heel anders dan de andere kant en daar heb ik gebruik van gemaakt bij het kiezen van de kleuren, waardoor de sjaal een lichte kant heeft en een donkerdere kant.

De sjaal wordt gedragen bij een zwarte jas, dan zijn wat kleurtjes wel leuk.

Voor mijn jongste zoon haakte ik een muts met losse baard. Dit laatste is meer bedoeld als grapje (al zal het wel lekker warm zijn ;-) ), daar hij zelf een baard en snor leuk vindt staan bij hem, maar ik hem liever zie zonder.

Hij wilde de baard niet showen voor mijn blog, dus moeten we het met deze foto doen, waarop ik hem zelf show ;-)

Ondanks dat het een grapje is en hij het niet zal dragen, staat het hem toch wel geinig (en deze is er sneller af dan scheren).

Enkele weken voor kerst ontdekte ik een leuk blog, de Haakbaak, waar een CAL (crochet allong) zou beginnen waarbij kerstballen gehaakt gingen worden. Ik heb er 4 van de 7 gehaakt volgens patroon van Marjolein, hier te vinden. De kerstklok had ik zelf al tussendoor gehaakt zonder patroon, voordat Marjolein met een patroon van een klokje kwam en het patroon van de lange kerstbal komt bij Lion Brand vandaan.

Op de foto's zie je ook mijn mini gehaakte kerststalfiguurtjes in bal, daarover kun je hier meer lezen, alweer uit 2012. Over de zelfgemaakte papieren ornamenten kun je hier een uitgebreid blogbericht lezen.
Nu gaat het dus om de gehaakte ballen :-) Deze ballen zijn niet zo groot en erg leuk om tussendoor te haken. Ik haakte ze van acryl met een metaaldraadje, Sparkle van de Zeeman. Dank je wel Marjolein voor de patronen, de overige patroontjes ga ik vast ook nog wel maken, maar dan voor de volgende kerst. Marjolein heeft nog meer leuke patronen op haar blog staan en o.a. boekreviews; neem er eens een kijkje, ik vind het erg de moeite waard!

Ik heb nog wel wat te laten zien, maar dat komt weer in een volgend blogbericht, anders wordt deze zo lang en moeten jullie weer zo lang wachten op een volgend bericht ;-)

Visserslatijn

Eindelijk kon ik mijn vader zijn cadeau geven ter ere van zijn 75e verjaardag:

Kusje pap?

Een echte trofee voor een visser die het visserslatijn vloeiend spreekt :-D

Het idee heb ik van het blog van Angeline, het patroon komt uit het tijdschrift Filati home 55. Dank je wel Angeline voor het idee!

De vis is zo'n 35 cm lang en gehaakt met naald 3,5 en 100 gram acryl.

De voet maakte ik van hout, in de vis zit voor de stevigheid ook een houtje, omdat het beest best groot is.

Het patroon vraagt wel om wat oplettendheid, maar wat vind ik hem gaaf geworden!

Wees niet verbaasd als er hier nog eens een vis verschijnt :-)

Pepernotenpietenpotje en een cadeautje

Zoals ik in mijn vorige blogbericht aangaf wordt er hier door de mannen wel eens gevraagd om creaties. Vriend Remco kan zelfs soms best zeuren om iets. Dit keer riep hij steeds dat ik Zwarte Pieten en Sinterklaas moest gaan maken. In het geheim heb ik een pepernotenpietenpotje voor hem gemaakt, met de pepernoten weet hij immers zeker ook raad ;-)

Gisteren kreeg hij hem en hij is er blij mee :-)

Een cliënt van mij is bijna jarig. Laatst liet ze me een fotootje zien van een gehaakte sjaalkraag (zo zal ik het maar noemen, want het is niet echt een sjaal, maar ook niet helemaal een kraag, ergens er tussenin. Ik heb er nu een voor haar gehaakt, morgen krijgt ze die als verjaardagscadeautje.

Hij past als het goed is bij elke herfst/winter jas die ze heeft. Ik ben benieuwd naar haar reactie morgen :-)
Ik denk erover om er ook een voor mijzelf te maken, vind hem best geslaagd.

Bezigheidstherapie

Ja, laten we het zo maar noemen, want na 3x dit vest gehaakt te hebben heb ik er nog steeds geen vest bij. Ik heb het namelijk ook weer 3x uitgehaald, omdat het niet naar wens was. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het garen niet geschikt is voor dit model (hexagonvest).
Ach, ik ben lekker bezig geweest, kan er niet mee zitten.

Gelukkig is er nog wel een creatie te laten zien die ik wel oké vind, namelijk een engeltje voor mijn schoonouders, deze moet als piek dienst gaan doen. Mijn schoonmoeder had het na de vorige kerst gevraagd, het moest passen bij de kerstballetjes die ze gebreid had.

Ze is zo'n 10cm groot en gehaakt van acryl (net als de ballen waar ze bij moet gaan passen), de vleugeltjes met glitteracryl.
Het patroon komt van Ravelry en vind je hier, het is een patroon voor zowel dit engeltje als voor engeltjes met een rond lijfje, bedoeld om op te hangen. Ik ben benieuwd hoe ze ontvangen gaat worden.

Ik wil jullie bedanken voor altijd weer die leuke en lieve reactie op mijn berichtjes, dat stimuleert enorm!
Op het vorige blogbericht kreeg ik enkele keer de vraag wat mijn mannen nou van Beernadetje vinden; nou, ze vinden het heel leuk wat ik allemaal maak en alles wordt aandachtig bekeken, ook deze meisjesbeer, zo leuk! Ze vragen ook wel eens of ik iets voor ze wil maken, zoals laatst de sjaal voor mijn jongste. Eigenlijk zijn mijn creaties altijd wel welkom geweest. Toen ze klein waren zat ik heel vaak achter de naaimachine, pas toen ze naar de middelbare school gingen had ik er geen zin meer in. Maar dat was tot spijt van mijn zonen, want ook als pubers vroegen ze nog wel eens wanneer ik weer voor hun kleding ging maken. Het is fijn als je werk zo gewaardeerd wordt en zo voel ik ook de waardering door al die lieve reacties op mijn blog.
Overigens waardeert Remco mijn creaties net als mijn kinderen, ook al zo fijn ;-)

Even wennen

Het is even wennen als je 2 volwassen zonen hebt en je opeens een nieuwsgierige kleuter in huis hebt ;-)
Kijk, hier is ze:

Ze heet Beernadetje en ze zit zoals de meeste kleuters niet graag stil (oké, voor de foto wel even ;-) ). Ze wil ook niets missen en alles weten. Zo heb ik vorige week voor mijn verjaardag een aquarium gekregen voor de vissen die hier al woonden en dat is natuurlijk erg interessant voor madammetje.

Haha, dat ziet er toch niet uit zo, de vissen schrikken zich wild!
Beernadetje gaat werkelijk overal op onderzoek uit.

"Wat doe je nu in mijn mandje katoentjes? Gooi het alsjeblieft niet in de knoop!"
"Nee, ik ben heel voorzichtig, maar ik wil graag 2 kleurtjes uitzoeken, mag dat?"
"Dat ligt er aan waarvoor..."
"Nou, ik had gezien dat je zulke mooie koordjes maakt met dat witte schijfje en dat zou ik ook zo graag willen leren."
"O, je wilt met de Kumihimoschijf* aan de gang; nou, dat mag wel. Zoek maar 2 kleurtjes uit en dan maak ik een beginnetje voor je."

* Ook een verjaardagscadeautje, daar kom ik nog eens op terug in een ander blogbericht

Kijk haar daar nou lief zitten! Nee, ze is niet echt een druktemaker, maar wel leergierig en dat vergt ook veel aandacht ;-)

Beernadetje is ca. 33 cm groot en gemaakt naar het patroon van Antoinette dat ik pas geleden won.
Dit patroon zit geniaal in elkaar en bevat niet één klein foutje. Het is een patroon waar je echt een voldaan gevoel van krijgt en waarbij je denkt "dat zou ik zelf niet kunnen bedenken zo", je moet er wel de tijd voor nemen.
Je kunt het hier kopen.
Overigens past het groen van het bovenstukje beter bij de stof in het echt dan op de foto.

Antoinette, nogmaals dankjewel voor het geweldige patroon, ik heb er heel veel plezier aan beleefd. Ik heb alleen de strik weggelaten, die vond ik niet bij mijn Beernadetje passen.

Susan

Er is hier iemand die zich even wil voorstellen aan jullie:

Dit is Susan.
Susan is een nichtje van Julia en ze is even op visite bij Julia, ze blijft zelfs een nachtje slapen.
Morgen gaat ze naar haar woonadres, namelijk bij één van mijn cliënten die graag zo'n popje wilde voor haar 3-jarige achterkleindochter.
Maar nu is Susan dus hier en Julia had een heel gezellig plekje gevonden om de theetafel neer te zetten. Ik was stomverbaasd toen ze aangaf dat ze het lelijke, oubollige kastje bedoelde dat hier al jaren staat, bedoeld om weg te doen. Maar toen de tafel en stoeltjes er eenmaal instonden en ik een lampje opgehangen had, moest ik haar eigenlijk wel gelijk geven: een perfect eigen plekje voor dit dametje, al is het absoluut nog niet aangekleed. Er valt best wat van te maken :-)

Eigenlijk deert het de dames momenteel niet zo hoe het er uit ziet, ze hebben zin in thee, heel veel thee om lekker veel bij te kletsen, dat is al gezellig genoeg!

Inmiddels heb ik de vernieuwde uitgave van het boek "mijn gehaakte pop" in huis, maar om Susan te maken heb ik nog een beetje gebruik gemaakt van het oude boek. Het jurkje heb ik weer zelf in elkaar geflanst, dat staat niet in het boek.

Wat jammer nou....

...Maar de kolsjaal voor mijn zoon is al af. Het haakte zo fijn!

Mijn zoon is dik tevreden (en ik ook). In het echt is de sjaal iets donkerder, op de volgende foto beter te zien. Ik heb 3 bollen "Dina" van de Wibra (72% acryl, 25% wol, 3% viscose, € 1,79 per 100 gram, 170 meter) gebruikt en gehaakt met naald 7. De kolsjaal is 32cm breed en zo'n 150cm in omtrek.
De steek haakte heerlijk weg.

Heel simpel: 1 vaste, 1 losse; de volgende toer de vaste op de losse haken en de losse boven de vaste.

Gisteren zag ik bij Rita een heel leuke tutorial van gezellige pompoentjes, heel duidelijk en zeker niet moeilijk. Daar 's avonds mijn handen na het afmaken van de sjaal niet stil wensten te liggen, ben ik eens lekker aan de freubel gegaan en kijk eens hoe leuk ze zijn geworden:

Dankjewel Rita, het was heel leuk om ze te maken en simpel dankzij jouw zeer goed omschreven tutorial!

Een speciale poncho

Ik heb weer een project af, een heel nuttige. Ik heb namelijk voor een man in een rolstoel een poncho gemaakt die men makkelijk bij hem aan en uit kan doen en die goed warm is, want het was mij opgevallen dat een jas aandoen een hele onderneming is. Het was een aardige uitdaging, want ik kon slechts één keer tussendoor passen, moest oplossingen bedenken om het gebruik makkelijk en comfortabel te maken en ik wilde het toch zo mannelijk mogelijk houden. De poncho voldoet in alle opzichten, maar is alleen totaal niet fotogeniek, zeker niet met kunstlicht laat op de avond. Maar ja, gisteravond afgemaakt en vandaag afgeleverd, dus we doen het er mee.
Ik heb zelf even model gespeeld zodat jullie een idee krijgen wat de bedoeling is en de privacy van de persoon in kwestie toch gewaarborgd blijft.

Hangend op een hangertje lijkt het net een grote trui. De achterkant is breder en korter dan de voorkant om de rug goed warm te houden, zonder dat er een prop tussen rug en leuning zit.

De kol kan zowel naar beneden geslagen als gesloten worden gebruikt. Met een grote knoop (te zien op de eerste foto) die makkelijk tussen de gehaakte stokjes past kan men de kol strakker of losser vastmaken.

En zo wordt het gedragen. De armen liggen stil op de rolstoeltafel, het voorpand ligt daarover en kan onder de armen gevouwen worden, zodat de handen goed warm blijven. Overigens is de rolstoel voor een groot deel aan de zijkant gesloten, waardoor het niet echt nodig was om daar de poncho te sluiten.

Ik heb bijna 8 bollen "Olga", 100% acryl van de Zeeman, gebruikt en gehaakt met naald 12 (!). De poncho is heerlijk warm, maar wel wat stijvig, wat in dit geval niet erg is.
Ik vond de poncho helemaal niet gek staan, zelfs wel stoer. Ik ben best tevreden en de gebruiker ook.

Voor een mevrouw maak ik momenteel een pop zoals Julia voor haar achterkleinkind. Het volgende project (en dat daarna zou komen) lag in mijn hoofd al klaar, maar dat moet toch nog even wachten, want gisteren heb ik met mijn jongste zoon een nieuwe jas voor hem gekocht en daar wil hij graag een okergele kolsjaal bij. En tsja, ik wil wel graag de liefste moeder van de wereld blijven, dus dat gaat voor mijn eigen wensen :-p

Omslagdoek en een give away gewonnen

Mijn moeder mocht onlangs 75 jaar worden, waar we natuurlijk erg blij mee zijn. Dat vraagt om een speciaal cadeau, maar wat? Ik had al eerder een driehoeksjaal voor haar gemaakt die ze ook wel eens 's avonds tijdens het lezen om haar schouders slaat. Ik vond dat ze daar beter een grotere omslagdoek voor kon hebben en die heb ik gemaakt.

Lekker groot en zacht, een alom bekende South Bay shawl van de overbekende Fenna garen (4 bollen), met een extra randje licht oranje en donker oranje dat ik ooit bij Marjo won en  waar ik nog net genoeg van over had. Ik vind het een leuk effect geven, wat helaas op de foto niet zo tot zijn recht komt.
Even proberen of buiten beter lukt:

Nee dus, maar nu kunnen jullie wel mijn gigantische salviaplant zien en de prachtig bloeiende herfstaster :-)

En wat dichterbij dan..

Hm, beetje vreemde lichtinval. Hij heeft ergens wel iets "halloween-achtigs", hihi :-)

Dan heb ik nog zoiets leuks te vertellen: gisteren heb ik samen met 4 anderen de give away gewonnen bij Antoinette, het superleuke patroon van Beernadetje, echt geweldig!
Ik "leen" even de foto van Antoinette om jullie te laten zien hoe ze ongeveer moet worden:

Dankjewel lieve Antoinette, ik ben er heel blij mee! Ik heb het patroon al even doorgekeken en het ziet er heel goed uit. Nu ga ik eerst nog een pop uit mijn boek maken, want die heeft een cliënt bij me besteld en dan is Beernadetje aan de beurt (als er niets tussenkomt), leuk!

Theedrinken

Goh, alweer 3 weken terug heb ik het vorige bericht geplaatst en ik ben zeker 1 week niet op andere blogs geweest. In die tussentijd heb ik o.a. in huis geklust en mijn energie aan nog andere zaken gegeven. Op haakgebied heb ik niet zo heel erg veel gedaan. Julia heeft een nieuwe spijkerbroek, maar omdat een shirtje of truitje maar niet wilde lukken houden jullie die nog tegoed van me.
Wel heb ik een compleet theeservies voor Julia gehaakt, zodat ze het gezellig kan maken als ze visite krijgt ;-)

Een theepotje, suikerpotje, 4 kop en schotels en 4 gebakbordjes, ze is helemaal in haar nopjes.
Ik heb het serviesje zonder patroon gehaakt, maar wel opgeschreven wat ik gedaan heb, dus als er belangstelling is schrijf ik het patroon nog wel uit.
Het stoeltje en de tafel heb ik even van Lego gemaakt, waar dat speelgoed al niet goed voor is :-)

Dank jullie wel dat jullie met geduld hebben gewacht op een nieuw blogbericht, ik vind het fijn dat jullie er zijn!

De vakantie tot nu toe

De twee weken vakantie met Remco zitten er weer op helaas. Ondanks dat de zon het flink heeft laten afweten (of waren de wolken haar gewoon te slim af steeds?), hebben we het fijn gehad.

Van fietsen is niets gekomen, dat was echt niet leuk met al die regen, maar we hebben ons binnen vermaakt met onze hobby's (Remco figuurtjes schilderen, ik lekker aan de haak). Zo maakte ik voor Remco de lucifers uit het boek van Tessa dat ik van hem kreeg.

Maar ook buitenshuis hebben we leuke dingen gedaan, zoals naar de vlindertuin in Waarland. Niet zo mooi en groot als de Orchideeënhoeve in Luttelgeest, maar leuk voor een regenachtige dag. We vonden het vooral leuk dat er net veel vlinders uit hun cocon kropen toen wij er waren.

Heel spectaculair was het bezoek aan "The Art of the Brick" in de Expo in Amsterdam, wat was dat geweldig! :-D Ik zal jullie niet alle foto's laten zien, die vallen sowieso in het niet bij de beleving in het echt, maar een kleine samenvatting wil ik jullie niet onthouden ;-)

"Het meisje met de parel" van Vermeer, uitgevoerd in duizende legosteentjes

Discobolus

Cello, schaal 1:1!

En een creatie die veel emotie oproept:

Deze expositie vind ik echt een aanrader!

Bij Vera las ik dat ze naar de dierentuin in Leeuwarden was geweest en zag ik een foto met een kleine panda, dé lievelingsdieren van mijn zoon, maar zeker niet in iedere dierentuin te bewonderen. Dat uitje kwam ook op de agenda en daar hebben we absoluut geen spijt van: wat een mooie zoo! Verwacht er geen leeuwen, olifanten of giraffen, die hebben ze er niet, maar wel heel veel andere leuke dieren. Het park is heel mooi opgezet en de dieren zien er goed verzorgd en gelukkig uit. Ook van hier een paar foto's:

prachtige flamingo's

Ringstaartmaki's

En... kleine ofwel rode panda's! Let vooral eens op het hoge knuffelgehalte :-D

Vooruit, nog ééntje dan ;-)

Nu heb ik nog een week vakantie, net als mijn zoon, maar Remco is weer aan het werk aan de andere kant van het land :-(

Ook mijn laatste week vakantie zal ik mij wel vermaken met bijvoorbeeld de interne verhuizing die door het warme weer was stilgezet en natuurlijk met haken :-)

Wat dat laatste betreft heb ik vandaag nog fijn nieuws gelezen over het boek "mijn gehaakte pop", welke vol fouten is: de uitgever heeft kenbaar gemaakt dat iedereen die deze uitgave van het boek heeft gekocht het mag omruilen voor een herziene uitgave zodra die uitkomt, verwacht in oktober. Dat vind ik echt een goede service van Tirion!