Weet je wat ik wel zou willen zijn? Een bloemetjeskonijn!

Toen mijn jongste nog klein was (lang geleden) hoorde hij een keer de carnavalskraker "bloemetjesgordijn" op de radio, waarop hij de opvolgende dagen uit volle borst steeds zong: "weet je wat ik wel zou willen zijn? Een bloemetjeskonijn, een bloemetjeskonijn!". Daar moest ik aan denken toen ik bezig was met deze amigurumi, het liedje was nog maar lastig uit mijn hoofd te verbannen (en dat terwijl ik helemaal niet van carnaval houd).
Mag ik jullie voorstellen: Bloemetjeskonijn!

Een fotografe zal ik nooit worden, dit konijntje is in het echt lila met hard roze bloemetjes en voetzooltjes.

Schattig toch?

Ook dit konijntje gaat in de doos voor de actie van Maaike, die nog steeds doorloopt. 

Dit konijntje is gemaakt naar het patroon "Koosje" van Christel Krukkert.

Wat een overweldigende reacties op mijn vogeltjes! Velen wilde graag weten of het verhaal verder gaat; ik zal jullie even bijpraten:

De rust was redelijk teruggekeerd hier in huis, ieder deed zijn ding. De vogeltjes waren druk in de weer met de kleintjes, dat wil zeggen, mevrouw Koolmees, want Roodborstje raakte al snel verveeld en ging steeds op onderzoek uit. Zo kwam hij ook bij mij kijken toen ik wat op blogger en facebook bezig was. Bij het lezen van de reacties werd het beestje opeens helemaal gek van blijdschap: hij zag Marjo's fotootje en woorden en bleef maar roepen dat hij naar haar toe wilde. Ik las de reactie van Marjo nog eens en toen viel bij mij ook het kwartje: het vogeltje is geen "hij", maar een "zij" en was nog notabene jarig ook (ik heb haar natuurlijk direct gefeliciteerd), ze hoort gewoon bij Marjo thuis! Tsja, wat kon ik doen? Ik heb haar laten gaan en help nu zelf maar mevrouw Koolmees af en toe met het grootbrengen van haar kroost (al ben ik daar niet zo goed in, daar ik geen vogeltje ben). 

Inmiddels heb ik vernomen dat Roodborst in België bij Marjo is aangekomen en dat ze nu heel gelukkig is, hopelijk is Marjo dat ook, want het is toch weer een extra bewoner in huis ;-)

Dus sorry lieve volgers, de relatie tussen de vogeltjes is alweer ten einde... Het had zo mooi kunnen worden.

Samengesteld gevleugeld gezin

Vanmorgen vroeg hoorde ik wat geritsel hier in de woonkamer uit een hoek waar niet vaak geritsel vandaan komt. Toen ik ging kijken zag ik tot mijn stomme verbazing een roodborstje tussen een plant staan.

Het arme beestje keek een beetje overstuur rond, het was vast niet zijn bedoeling om hier te zijn.

Toen hij op vloer landde was mama koolmees er als de kippen bij, want ja, ze heeft natuurlijk wel 2 kleintjes te beschermen en dan moet je vreemdelingen goed in de gaten houden.

Het roodborstje vertelde half snikkend dat het zijn familie was kwijtgeraakt en geen idee had hoe hij ze terug moest vinden, daar de hele familie aan het verhuizen was.

Mama koolmees vond het best zielig en gaf het vogeltje een knuffel

Tsja, je bent een zorgzame mama of niet hè ;-)

"Weet je wat," zei ze tegen het roodborstje "wij kunnen ook familie voor je zijn." (Dat had ze mooi bekeken, want ze was een alleenstaande mama en kon wel wat hulp gebruiken om haar kroost groot te brengen).

"Kom, ik stel je voor aan mijn kindertjes."

"Nou, ik weet het niet," zei het roodborstje bij het zien van de kleintjes "jullie lijken op elkaar, ik val er echt buiten."

"Maar we hebben toch allemaal veren?" reageerde mama Mees. Dat valt niet te ontkennen natuurlijk.

En nu zorgen het roodborstje en mama Mees samen voor het kleine grut :-)

Als dat nog geen mooi zondagsverhaaltje is... :-)

Ook het roodborstje is een patroon van Annemiek, van het blog Mieks creaties, binnekort is het patroon bij haar verkrijgbaar. Dank je wel Annemiek voor de leuke patronen!

Wat fladdert er nu in mijn huis?

Ja! Ik heb weer wat nieuws te laten zien! Ik heb me weer een beetje kunnen concentreren op een patroon en dat is een goed teken.
Eindelijk heb ik het patroon van Annemiek van het blog Miekscreaties proef-gehaakt. Annemiek had me in de herfstvakantie gevraagd, toen was ik niet thuis en had niet de juiste kleurtjes bij me, maar het had geen haast zei Annemiek. Thuis ben ik vrijwel meteen begonnen, maar na een halve mama-koolmees is het stil komen te liggen door allerlei projectjes die voorrang moesten krijgen i.v.m. de decembermaand en kon ik mij, zoals gezegd, totaal niet concentreren op wat ingewikkeldere patronen.
Maar nu is mama-koolmees met haar kleintjes in mijn huis neergestreken, ze zijn zo super schattig!
Het is een patroon voor hakers die van een uitdaging houden en erg origineel, kijk maar:

Annemiek gaat dit patroon verkopen, t.z.t. lees je er vast meer over op haar blog (die sowieso het bezoeken waard is!)
En nu ga ik nog het roodborstje proberen, dat patroon ligt ook al klaar :-)

Uit de oude doos

Ik kwam onlangs wat foto's tegen van wat creaties die ik jaren terug eens maakte. Daar ik momenteel toch niets nieuws te laten zien heb, vind ik het wel geinig om deze oude maaksels te tonen.

Toen een van mijn broers ging verhuizen, heb ik zelf een cadeautje voor hem gemaakt dat ik nog lang in hun huis heb zien staan (misschien staat het er nog wel?) Ik kocht 2 crème kleurige hoge bloempotten en plukte een bergje grassprieten en margrietjes. Het gras en de bloemetjes plakte ik nog vers op de bloempotten en er gingen 2 laagjes blanke lak overheen. Het heeft zich nog erg lang heel goed gehouden, maar in de loop der jaren zag je alles langzaam een beetje verbleken. Ik had er ook een bijpassend cadeaukaartje bij gemaakt met grassprietjes en margrietjes. Het cadeau viel erg in de smaak, misschien een leuk idee om ook eens te proberen?

En ik kwam nog een werkstuk tegen:
Diezelfde broer heeft 3 prachtige dochters. Toen ze klein waren, wisten ze precies wat ze aan hun tante moesten vragen voor hun verjaardag: prinsessenjurken! Helaas heb ik niet overal foto's van gevonden, maar wel van de sneeuwwitje-jurk:

Nagemaakt van een plaatje, wel op de groei :-) De grote witte opstaande kraag heb ik daar nog op mijn schoot liggen. Het was zelfs compleet met rode diadeem met strikje. Ik denk dat deze foto zo'n 10 jaar oud is, hihi.

Wie weet laat ik jullie nog wel eens iets zien uit de oude doos, heb ik toch mooi een reden om een blogje te schrijven ;-)

Blue

Haha, ik wilde zojuist even een teken van leven geven en meteen maar de laatst gehaakte handschoentjes voor mijn zoon plaatsen, toen ik mij bedacht dat het wel heel toevallig is dat deze dingen BLAUW zijn en dat op de zogenaamde 'blue monday', haha :-)
Mensen worden helemaal gek gemaakt en een depressie aangepraat en ik blijf nog in stijl ook :-p
Enfin, hier is het blauwe paar:

Uiteraard kreeg ik de kleur niet goed op de foto, maar dat maakt niet uit. Het is weer een heel simpel paar, waar ik er al meerdere van gemaakt heb, dat doe ik zonder patroon. Maar hoe simpel het normaal ook is, dit paar heeft heel wat uurtjes haken, uithalen, haken, weer uithalen, haken, nog een keer uithalen en dat nogmaals, gekost. Ik ben voor nu die dingen dan ook goed zat!
Ik weet wel hoe het komt, ik heb momenteel te veel aan mijn hoofd en dan krijg je dat, noem het een dipje. Vandaar dat ik ook verder niets te laten zien heb, maar dat komt vast wel weer goed. Ik merk al dat de zin om te haken weer wat meer aanwezig is en dat er weer ideetjes beginnen te borrelen, dus dat is een goed teken.
Als jullie geduld hebben, zien jullie wel weer wat verschijnen ter zijner tijd ;-)
Hopelijk komen jullie dan weer hier terug?

Haakwerk en...

Om te beginnen wil ook ik, voor zover ik dat nog niet gedaan heb, iedereen een fantastisch 2014 toewensen; ik hoop dat jullie er allemaal wat heel moois voor jezelf en anderen van maken.

Zoals jullie in mijn vorige bericht konden lezen, had ik voor mijn jongste zoon groene vingerloze handschoentjes gemaakt, passend bij zijn groene sneakers met gele veters. Meneer was er erg blij mee, maar wilde er ook nog graag een bijpassende groen met gele col bij. U vraagt, wij draaien ;-)
Hij koos zelf de steek:

Gek genoeg krijg ik de kleur maar niet goed op de foto, die moet zijn als de kleur van de letters onderaan de foto. Als je je verveelt, kun je gemakkelijk het aantal fouten tellen (en dan te bedenken dat je maar 1 kant ziet!), maar ik ga er van uit dat niemand zich verveelt :-)
Hier nog een foto om de nek van de eigenaar:

Hij heeft met kerst van zijn broer een (gekochte) blauwe col gekregen, passend bij zijn blauwe sneakers, mogen jullie raden wat mij nog te doen staat, haha. Maar eerst ga ik proberen datgene af te maken waar ik in november al aan ben begonnen, hopelijk lukt het nu wel om me te concentreren op een patroon.

Oké, haken zijn jullie van mij wel gewend, maar op gebied van koken en bakken lezen jullie eigenlijk nooit wat van mij. Dat klopt ook, want dat is absoluut mijn hobby niet (al kook ik wel iedere dag vers en verantwoord). Maar op oudjaarsdag heb ik ontzettend gezellig met mijn beide grote mannen (haha, wat voelde ik mij een klein mammaatje met die kerels naast mij) gebakken. Geen oliebollen, maar volgens Italiaanse traditie 'crostelli'.

Ze waren goed gelukt, we hadden alleen wel erg veel. Geen probleem, er waren genoeg gegadigden om te proeven.
Ik zal een korte beschrijving geven van het recept:

• 1 pond bloem
• 2 eieren
• 3 eetlepels suiker
• snufje zout
• citroen rasp 
• 1 glas witte wijn of melk
• 25 gram boter.

Deze ingrediënten worden gekneed tot een soepel deeg en worden vervolgens door de pastamachine gedraaid om dunnen lange vellen te maken. Die worden dan in ruiten/vierkanten van ca. 6-8x8 cm gesneden met een snede in het midden om openbarsten te voorkomen. Ondertussen is een flinke pan olie verhit en worden de stukjes gefrituurd met bovenstaand resultaat. Poedersuiker er over en smikkelen maar!

De pastamachine hoefde nog niet de kast in, want op nieuwjaarsdag is hij opnieuw gebruikt. Mijn jongste zoon wilde graag zelf pasta maken en om het extra feestelijk te maken, hebben we er ravioli van gemaakt. Zoon maakte de pasta en ik ondertussen de vulling: spinazie met roomkaas.

Tijdens het koken van de ravioli smolten we boter met blaadjes salvia uit eigen tuin en bakten we schnitzels. De bordjes zagen er zo uit:

Jullie willen vast geloven dat we met smaak hebben gegeten :-)

Gemaakte en gekregen cadeautjes

De kerst is alweer bijna ten einde; wat gaat dat toch altijd snel.
We leven er zo naar toe, willen zoveel mogelijk doen voor de kerst en dan is het zo ver en voor je het weet is het weer voorbij.
Het zijn wel heel fijne dagen voor mij geweest, compleet met mijn vriend, mijn kinderen , mijn ouders (vooral om het met hun te hebben mogen vieren ben ik dit jaar extra dankbaar), mijn broer met zijn gezin en vandaag met de ouders van mijn vriend. Het was beide dagen erg gezellig en we hebben genoten van elkaars aanwezigheid.
Binnen het gezin hebben we elkaar eens lekker verwend met cadeautjes. Hierbij ging het natuurlijk niet om de grootte, maar om de aandacht die er aan besteed werd. Ik kreeg van alles op hobbygebied en ben zo blij met mijn nieuwe "speelgoed"! Zo blij dat ik het graag even wil laten zien:

Zelf vond ik het leuk om voor iedereen iets te maken, naast wat gekochte cadeautjes.

Voor vriendlief maakte ik uitneembare bekleding in een mandje dat ik kocht, te gebruiken als broodmandje. Omdat ik er niet zeker van was of hij de zwart-witte versie mooi zou vinden (ik had een restje stof van mijn jurk), maakte ik er ook een zwarte bekleding bij:

Voor mijn jongste zoon maakte ik vingerloze handschoenen in groen en voor de vriendin van mijn oudste zoon maakte ik lichtroze handschoentjes met een randje van sprietjesgaren:

Voor mijn oudste zoon maakte ik van jeansstof pannenlappen met een badeend erop, omdat hij graag dingen voor zijn uitzet wil en badeendjes spaart :-)  Ze zijn wel grappig geworden, maar wat netheid betreft kon het wel beter, vind ik.

Hebben jullie ook allemaal fijne kerstdagen gehad?

Fijne feestdagen!

Ik wens jullie heel fijne, warme feestdagen

en een fantastisch 2014 met veel momenten om van te genieten

en positieve ervaringen 

zodat jullie over een jaar kunnen terugkijken 

op een jaar met een gouden randje.

Maak wat moois van 2014!

(deze kaartjes zijn een selectie van de kaarten die ik dit jaar maakte)

Niet zo veel

Ik laat maar weer eens van me horen, maar eigenlijk heb ik niet zo heel veel te laten zien. Deels omdat ik creatief weinig actief ben en deels omdat ik met cadeautjes bezig ben. Tussendoor maak ik ook wel kaartjes, maar meestal vind ik die niet zo bijzonder om ze hier te plaatsen. De kerstkaarten zijn nog niet af, misschien dat ik die nog wel laat zien.

Wat ik inmiddels wel kan laten zien, is een klein cadeautje dat ik voor een jarige lieve cliënt heb gemaakt. Ik wilde haar Maltezer nahaken, maar het is niet helemaal gelijkend geworden. Ik heb wat onderdelen uit het boekje "mini hondjes haken" met elkaar gemixed en dan krijg je zoiets:

Voor de al eerder genoemde actie "Små bläckfiskar" heb ik nu 3 inktvisjes klaar en dat vind ik genoeg, anders gaat het tegenstaan en het is natuurlijk wel hobby. Mag ik jullie voorstellen:

Stjärna (=Ster, hij of zij heeft een zeesterretje op zijn koppie)

Orangine (=Oranje)

Pys (=Vent/Kerel)

Hopelijk nemen ze hun taak heel serieus en helpen ze een te vroeg geboren kindje in Zweden goed op weg.

Een verwend mens

Afgelopen zaterdag was alweer mijn 45ste verjaardag. Naast heel veel felicitaties op faceboek en per sms/telefoon, kreeg ik ook heel mooie kaartjes per post, sommigen met heel veel liefde speciaal voor mij gemaakt:

Maar ik kreeg ook heel mooie cadeau's van mijn beide zoons en vriendin van oudste zoon:

En van mijn vriend een heel mooie nieuwe stansmachine, een Joy! Trouvaille; heel fijn met grote A4 platen en compact op te bergen:

Omdat ik mijn verjaardag doorbracht op de Kreadoe, kreeg ik van verschillende mensen de opdracht om daar wat moois uit te zoeken. Ik kwam met het volgende thuis:

Het hobby-tijdschrift en het pakketje met 3D velletjes, stempel en lint (bovenaan op de foto) kreeg ik zo mee, de stansmallen zijn allemaal verjaardagscadeau's :-) Met de meest linker stansen ben ik al aan het uitproberen geweest, die zijn zo leuk om kerstballen te maken!

Helaas is de foto niet zo duidelijk, in het echt zijn ze zo leuk!

Dan kreeg ik nog een kaart van mijn vriend, kunnen jullie meteen zien wat voor type hij is, ongeveer (hij houdt wel van plagen) :-p

(hij denkt natuurlijk dat ik hem nooit durf te laten zien)

Nou ja zeg! Ik heb helemaal niet zulke tegeltjes in de douche!

Op het blog van onze Hoornse handwerkwinkel Schouten (zo'n mooie snoepwinkel, als je in de buurt bent moet je er beslist eens gaan kijken!) was een wedstrijd uitgeschreven: "schrijf een limerick over breien of haken". Ik deed mee en won een cadeaubon van € 25,-!!! Wilbert had het speciaal mooi ingepakt:

Dit was de limmerick waarmee ik won:

In een bos van ons natte landje

Zat in een boom een gestreept olifantje

Hij breide van tape

Een grote regencape

Helaas zo lek als een mandje

Ik voel me een enorm verwend mens :-)
Helaas voor jullie heb ik geen haakwerk te laten zien, het komt er even niet van; hopelijk binnenkort weer.

Dank jullie wel voor jullie bezoek aan mijn blog, ik ben zo ontzettend blij met jullie!

Een vestje, een paddenstoel, een eekhoorntje en borduurpatroontjes

Vandaag is alweer de laatste dag van een (grotendeels) heerlijke vakantie, helaas.
We hebben heerlijk weer gehad en genoten van prachtige wandelingen door de bossen van Twente, een zelfgebakken appeltaart, een bezoek aan de dierentuin van Nordhorn (klein maar fijn), een geslaagd dagje winkelen in het mooie overdekte winkelcentrum van Oberhausen en zeker ook van het wakker-worden-zonder-wekker en de tijd voor elkaar.
Helaas ben ik eerder terug gekomen dan gepland en ging voor mij vandaag het feest van een bloggerontmoetingsdag niet door door omstandigheden, maar we genieten nu gewoon na van de geneugten die we wel hebben mogen meemaken :-)
Natuurlijk waren de haakmaterialen ook mee naar het Oosten (stel je voor dat mijn handen ook vakantie moeten houden, hihi) en als eerste heb ik mijn werk afgemaakt wat al te zien was in mijn vorige bericht. Francien had het goed gezien: ik heb een vestje/bolero gehaakt, mijn eerste kledingstuk ooit gemaakt met behulp van mijn haaknaald en ik ben er blij mee, vandaar 3 foto's i.p.v. 1 ;-)

De knoopjes heb ik zelf omhaakt zodat ze er goed bij passen (foto is niet heel duidelijk)

En nog even de achterkant:

De garen zijn van de Zeeman, als richtlijn heb ik een beetje gebruik gemaakt van dit patroon van Garnstudio, maar de steekverhouding was al heel anders en met de vierkantjes van het patroon vond ik het te druk worden, dus die heb ik weg gelaten. 

Na het vestje heb ik een paddenstoel gehaakt naar het gratis (!) patroon van Antoinette, je vindt het hier.

Het is een heel leuk patroon om te haken, goed beschreven en begeleid met veel foto's, echt een aanrader!

Ik heb hem gehaakt met Coton Crochet en haaknaald 1,5, hij is ca. 4 cm hoog. Dank je wel Antoinette voor dit mooie patroon!

Voor het huis van mijn vriend zag ik een eekhoorntje druk in de weer (ik hield mijn hart vast, want hij rende steeds over het drukke kruispunt) en die zag er ongeveer zo uit:

Voor dit beestje gebruikte ik het prachtige, eveneens gratis en goed uitgewerkte, patroontje van Tamara, hier te vinden. Dank je wel Tamara voor dit super leuke patroon!

Ook deze mini-amigurumi haakte ik met Coton Crochet, de staart van een garen, genaamd Valencia en naald 1,5; hij is inclusief staart ca. 4,5 cm hoog.

In mijn vorige blogbericht bood ik wat borduurpatronen aan.

Margaret wilde als enige het Amsterdamse patroon, dus als je even je adres mailt, kan ik het naar je opsturen.

Voor het Caraïbische patroon waren er 2 gegadigden, Vera en Amarins, waarbij het Vera gaat om de kleine patroontjes. Vera, als je het goed vindt kopieer ik die voor je en stuur ik daarna het gehele blad naar Amarins, je adres heb ik al. Als Amarins ook even haar adres mailt, kan ik jullie alle 3 blij maken :-)

Verschillende werkjes en een weggevertje

Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat jullie hier een nieuw berichtje hebben gezien, gewoon omdat ik niets bijzonders te vertellen had.
Uiteraard heb ik niet stilgezeten, maar ik vond het niet nodig om van ieder dingetje een blogberichtje apart te maken, nu dus een iets meer gevuld bericht.

Enkele weken geleden heb ik maar toegegeven aan de wens van mijn jongste en een vriendin van hem; ze wilden beiden een Poyopoyo. Een WAT????? Ja, dat vroeg ik me dus ook af. Het is een ronde kat, hoofdfiguur uit een Japanse anime serie (ja, hoe kan het ook anders).
Goed, plaatje opgezocht en in tweevoud gehaakt,

ze zijn goedgekeurd ;-)

Daarna haakte ik nog een inktvisje voor het eerder genoemde doel, te vroeg geboren baby's in Zweden helpen, je leest er hier alles over. Het is een snel te haken knuffeltje, leuk om te doen, persoonlijk (je mag het beestje een naam geven, een wens voor het kindje c.q. de ouders en je blognaam vermelden zodat de ouders nog wat van zich kunnen laten horen) en een prachtig idee, dus doe vooral mee!
De paarse is de nieuwste, hij heeft nog geen naam.

Op het blog van Nata, Nata's Nest, (een heel leuk blog in Duits/Engels, ga er zeker eens kijken) zag ik zaterdag een patroontje van een klein lief slakje, dat moest ik echt even uitproberen ;-)

Het lijfje is amper 3 cm, ik heb gehaakt met naald 2,0 en sokkenwol. De foto was wel lastig te maken, beter dan dit kreeg ik het niet. Hij is wel grappig geworden, vind je niet?

Als laatste geef ik jullie een gluur-momentje van een wat groter haakwerk, wat ik beter laat zien als het af is:

Zo, nu zijn jullie weer op de hoogte van alle haakbezigheden van de laatste tijd ;-)

Zoals ik al eens vaker verteld heb, krijg ik regelmatig handwerk- en knutselspulletjes; enkele dagen terug kreeg ik 3 borduurpatronen. Nu houd ik zelf absoluut niet van borduren, maar misschien kan ik wel een van jullie er blij mee maken (de gulle geefster weet dat ik het weer weggeef).

Ik heb een patroon van een Noord-Hollandse stolpboerderij, een mega patroon van jarig Amsterdam in kruissteek uit 1975 en een Caraïbische merklap met ook nog wat visjes, schelpen e.d. uit een baby- en peuter ariadne1993. 

Als je geïnteresseerd bent, laat dan even een reactie achter. Mochten er meerdere liefhebbers zijn, dan zal ik eind oktober loten.

Volgende week heb ik een weekje vakantie, ik weet nog niet of ik dan heel actief ben op jullie blogs. Ach, jullie merken het dan wel ;-)

Een plagerijtje en Binky

Enkele weken terug was ik bij een cliënt van mij die mij trots het begin van zijn breiwerk liet zien. Hij had al prachtige sokken gemaakt en wilde nu een trui voor zichzelf breien. Hij had leuke gemêleerde garen in herfstachtige kleurtjes gekocht en was al een aardig stuk op gang. Nou zijn wij altijd een beetje "plagerig" tegen elkaar, dus ik grap tegen hem: "oh, wat een mooie garen, echte  cavia-kleurtjes!"
Toen vorige week de trui al helemaal af was, kreeg ik de resterende bol met de woorden: "alsjeblieft, daar kun jij cavia's mee maken." Dat liet ik mij geen 2x zeggen, vandaag kreeg hij een sleutelhanger met een mini cavia, mooi passend bij zijn nieuwe trui:

Hij kon er wel om lachen en beloofde hem aan zijn sleutelbos te doen :-D

Ik maakte gebruik van dit patroontje.

Nu maken we er wel een grapje over, maar wat heb ik een bewondering voor deze man; hij is namelijk eenzijdig verlamd en krijgt het toch voor elkaar en dan nog zo snel! Sokken met 5 pennetjes: 2 weken, een herentrui: 2 weken en nu is hij aan een 2e trui bezig, fantastisch!

In mijn vorige blogpost vertelde ik dat ik een inktvisje zou haken voor een zwangere vriendin van mijn zoon, die is inmiddels ook af:

Dit is Blue Boy Inky, kortweg Binky :-)

De foto is even snel vanavond gemaakt met behulp van een spotje, dus niet van de beste kwaliteit, maar wel goed te zien, denk ik zo.

Mag ik even jullie aandacht?

Niet zo zeer voor mijn maaksel, maar wel voor het project waar ik het voor gemaakt heb.
Ik zag ze al eerder bij Angeline en daarna nog op verschillende blogs. Toen ik onlangs bij Ria (Aankleedpopje) volger werd, raakte ik geboeid door het enthousiasme waarmee het project door haar wordt beschreven. Het gaat om het project Små bläckfiskar, oftewel inktvisjes haken voor te vroeg geborenen. De kleintjes schijnen er erg veel baat bij te hebben om de tentakels vast te kunnen grijpen. Ze denken namelijk dat ze de voor hun zo vertrouwde navelstreng vasthebben, wat zorgt voor rust en minder losgetrokken slangetjes. In Zweden is het project al goed van de grond gekomen en daarvoor worden ze door Ria ook verzameld, daar in Nederland het project nog niet loopt. Je kunt er hier (klik) meer over lezen.

Ze zijn heel makkelijk (en leuk!) om te haken en heerlijk als werkje tussendoor. Je mag ze zelfs een naam meegeven en een wens voor het kleintje, dat maakt het toch persoonlijk. Doen jullie ook mee?

Ik heb er inmiddels 1 al klaar, genaamd Orangine (=oranje in het Zweeds):

Nee, hij heeft geen strikje, maar een visje op zijn hoofd, kijk maar:

Ik ga er nog een paar maken, maar 1 zal er in Nederland blijven. Een vriendin van mijn oudste zoon (dus niet ZIJN vriendin!) is zwanger en mijn zoon vind het leuk als ik er eentje maak voor het kleine kereltje, ga ik doen.

Gijs

Deze keer weer eens een amigurumi op normaal formaat.
Het is ijsbeer Gijs, gehaakt volgens een patroon van Christel Krukkert uit het boekje "kleine knuffels haken".
Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik blij ben dat hij af is, ik ben er namelijk niet zo tevreden over. Doordat Gijs een heel groot hoofd heeft naar verhouding, heeft hij ook enorme poten gekregen, anders zou hij niet kunnen staan. De minderingen waren er veel naast elkaar, waardoor het niet mogelijk is om het zonder gaatjes te krijgen en het was proppen om alle vier de pootjes onder het kleine lichaam te zetten. Ook de aanzet van de pootjes vind ik niet erg mooi zo, daar ze tot naast het lichaam doorlopen.

Nu heb ik hem gemaakt voor "knuffelactie voor kinderen in het ziekenhuis" (waar ik al eerder knuffeltjes voor haakte), dus dan lijkt het me niet zo'n goed idee om Gijs te borstelen in verband met verstikkingsgevaar, maar dat zou e.e.a. wel kunnen verdoezelen ;-) Ik hoop dat hij een nieuw baasje krijgt die zijn schoonheidsfoutjes niet erg vindt, want hij is wel heel erg lief.
Binnenkort mag hij met de anderen op reis.

Minibeertje voor Joke

Joke, van het blog Welkom in mijn kleine wereldje wordt zaterdag 50 jaar en is gek op beren. Nu had ze bedacht dat het wel leuk zou zijn als ze over de post allerhande beren toegestuurd zou krijgen en daar een give away aan zou koppelen. Leuk om voor de jarige een beertje te maken! Dat er een weggever valt te winnen is leuke bijkomstigheid. Ik hoop wel dat Joke genoeg theekopjes heeft, want volgens mij krijgt ze heel wat beren op haar feestje :-)
Ik heb gezien dat mijn beertje haar brievenbus heeft gevonden, dus kan ik hem nu hier wel laten zien:

Het is een mini-exemplaar geworden, 2,5 cm hoog, ik haakte weer zonder patroon.

Nog een beetje feestelijker gemaakt:

Uiteraard een berenkaartje erbij gemaakt om de felicitaties over te brengen. Let eens op het verschil in grootte tussen kaart en beer; de kaart is normaal A6 formaat.

Joke, ook hier hartelijk gefeliciteerd met je verjaardag! Veel plezier met alle beren en mensen-visite, maak er een mooie dag van!

Zucht.... blogger maakt weer problemen. Ik mis heel veel van jullie blogberichten, omdat ze niet of pas veel later in mijn bloglijst verschijnen, en dan wel een heel stuk terug in de lijst, dus als ik niet of heel laat reageer, weten jullie waardoor dat komt.

Ik ben er ook niet zeker van of jullie dit bericht zien staan. Wat zal nu weer het probleem zijn?

Echt de laatste

Na de 2 vorige driehoeksjaals, beiden bestemd als cadeautje, wilde ik zelf ook wel graag zo'n sjaal voor de winter. Het is een prettig patroon en ik vind het fijn dat de punt niet zo diep is.
Bij de Wibra zag ik mooie verloopgaren (later ontdekte ik dat ik nu precies dezelfde sjaal heb gehaakt als Haakheks Pauline) en met naald 4 haakte ik hem in iets meer dan een week.
Ik zal hem op deze manier gaan dragen, maar dan natuurlijk wel met mijn winterjas en niet met een t-shirtje :-p:

En om voor jullie beter de sjaal te kunnen zien:

Nu ga ik jullie niet meer lastigvallen met deze sjaal, ik ben hem zelf ook een beetje zat om te haken (maar niet om hem te dragen hoor!) ;-)