Praag

Natuurlijk hadden we ook Praag op ons lijstje staan. We stonden op een camping in een buitenwijk van Praag en konden heel eenvoudig met de metro naar het centrum.
Omdat de buurmannen zich na het vorige verhaal voorbeeldig hadden gedragen (zou mijn toespraak echt indruk hebben gemaakt?) mochten ze dit keer mee onder voorwaarde dat ze niemand zouden uitnodigen om mee te reizen en dat ze zich heel rustig en netjes zouden gedragen ("want jullie weten het hè, ik zet jullie zo in mijn virtuele winkeltje!").
En zo kwam het dat de heren tegenover ons in de metro zaten.

Binnen 10 minuten waren we in hartje Praag en stapten we nieuwsgierig uit.
Wauw, we werden direct overdonderd door de prachtige gebouwen, zoals het concertgebouw:

Natuurlijk bezochten we ook de Karelsbrug, hier gefotografeerd vanaf een andere brug:

We liepen over pleinen vol straatartiesten en door kleine straatjes, langs restaurantjes en imposante kerken en kathedralen

Van de meeste gebouwen hadden we geen idee van de functie, daar Tsjechisch echt voor ons onbegrijpelijk is en aan de buurmannen hadden we wat dat betreft niets, want die hadden het te druk met "toerist in eigen land" uithangen.

We moesten behoorlijk klimmen, de stad is tegen een heuvel op gebouwd, maar dat gaf wel prachtige doorkijkjes

En vergezichten over de hele stad

Ook zagen we prachtige lantaarnpalen.

We zijn lekker uiteten geweest voor weinig en hebben tussendoor nog een icecoffee gedronken.

Ahum, heren!
Nou ja, het was ook wel erg warm, ik vond het goed.
Nog een plaatje "by night" voor we moe maar voldaan terugkeerden naar de camping.

Ik moet zeggen, de buurmannen hebben zich netjes gedragen, ik denk dat de boodschap is overgekomen. Hopelijk groeit het reisgezelschap niet nog meer.

Ik ga jullie in ieder geval nog vertellen over 

wat wij het hoogtepunt van deze reis vonden

(en dat was niet Praag, al was dat ook geweldig mooi)

Even op adem komen

(Vervolg van 28 & 30 augustus j.l.)

Ik heb het stel ook wel eens naar buiten gestuurd, hoor.
Ik ging op vakantie om tot rust te komen, maar met een aap aan boord kun je dat wel vergeten, want dat beweegt constant, om moe van te worden.
En de buurnannen bleven maar roepen wat we écht nog allemaal moesten zien in Tsjechië, afgewisseld met de juiste uitspraak van elk Tsjechisch woord dat ze tegen kwamen (Tsjechisch is voor ons onbegrijpelijk en ik had het al snel opgegeven om wat woordjes te herkennen). Ik weet niet wie vermoeiender was: de aap of de buurmannen, pffffff.
En het draakje, ach die is wel lief en rustig, maar zit de hele tijd te bekijken wat je doet, dat werkt op den duur ook op de zenuwen. Dus, hup! Naar buiten jullie!

Achteraf natuurlijk zo'n slecht idee! Ik had het kunnen weten.....
Want toen ik ze binnen riep om verder te rijden, kwamen er geen vier, maar vijf(!) figuren aanlopen!

Waar kwam die olifant in hemelsnaam vandaan?
Ach, laat maar, ik wil het niet eens weten!

Ik nam hem eerst even apart om hem toe te spreken, maar zeg nou zelf,

Hier kun je toch niet streng tegen zijn?
Vooruit dan maar, we knijpen wel weer een oogje toe.
En de buurmannen? Die heb ik eens heel duidelijk verteld dat ze nu echt niemand meer mogen meenemen, want anders verkoop ik ze. Ze keken me heel geschrokken aan, ik ben benieuwd of het geholpen heeft. Gelukkig wonen die twee al heel lang bij Remco, ik was anders waarschijnlijk al eerder gek van ze geworden.
Och och, wat staat ons nog te wachten?
Volgend jaar wordt elke amigurumi die als verstekeling aan boord klimt buitengezet, hoor, ik heb er thuis al genoeg en wil wel eens een tijdje amigurumiloos zijn!

Zou dit het einde van het verhaal zijn?

Welnee! Was het maar waar!

Verder op reis

(Vervolg van het vorig blogbericht dd 28 augustus j.l.)

Wij gingen verder met onze rondreis door Tsjechië met Buurman en Buurman, en dus ook een roze draak.
De draak heeft stilletjes genoten, die heeft zich niet veel laten zien of horen, maar de buurmannen daarentegen....

 Echt, overal staken ze hun neus tussen en alles moesten ze zien.
Als we gingen wandelen stonden ze binnen enkele seconden klaar. Niet dat ze nou veel stappen zetten hoor, de heren hadden al snel een eerste rangs plek gevonden.
(Een jack hebben we maar 1x aangehad, de andere keren nestelden ze zich in het voorvakje van de rugzak of in één of ander kledingzakje, als ze maar goed uitzicht hadden en vooral niet moe werden)

En vanaf die plek ontdekte ze een volgend nieuwsgierig aagje:

Het aapje slingerde met ons mee en had de grootste lol met de buurmannen (ik wil niet weten waar het over ging, zo achter mijn rug om)

En voor we er erg in hadden had ook het aapje een plekje in onze camper gezocht. Zucht... dat belooft nog wat.

Je raadt het vast al:

Wordt vervolgd...

Hallo daar!

Hebben jullie me een beetje gemist in blogland?
Sorry daarvoor, we waren op vakantie :-)
Dit keer drie weken met de camper naar Tsjechië.

"Tsjechië? Hoor je dat buur?"
"Ja buur, we moeten zien dat we meegaan, het is tenslotte ons vaderland!"
"Denk je dat die twee dat goed vinden?"
"Maakt mij niet uit, we gáán gewoon mee!"
""Ajeto!"" *

En zo kwam het dat die twee buurmannen bij ons in de camper zaten.
Ik moet zeggen dat ze zich rustig hebben gehouden.
Totdat.....

De mannen begonnen meteen druk door elkaar te praten, in een taal die wij niet begrepen (en nog steeds niet begrijpen).
Vanaf dat moment waren wij niet met ons twee op vakantie, maar met ons VIER.

"Kijk buur, een echte Tsjechische camping."
"Ja, met echte Tsjechen. Mooi he?"
"Wel een beetje leeg hier."

Tsjechische campings zijn nogal ongeorganiseerd over het algemeen en men vindt het heel normaal om dicht bij elkaar te staan, zelfs als er plek genoeg is, hebben wij gemerkt.

"Kijk nou toch......moooooooi!"

"IEIEIEGH!"

"Wat is er buur?"
"Daar, achter die kei, daar staat iemand naar ons te gluren!"
"Warempel, nu zie ik het ook. Wat zou dat zijn, buur?"

"Het lijkt wel een roze draak, buur."
"Ja, lijkt mij ook, buur. Even vragen wat hij van ons wil. 
Hallo draak."
"Dag, mijnheren. Ik verveel mij hier, mag ik met jullie mee?"
"Nou, lijkt me gezellig, wat jij, buur?"
"Ja hoor, ga maar mee."
""Ajeto!"" *

En heren, wat vinden WIJ daarvan???


Ik geloof dat wij niet zoveel hebben in te brengen wat dit betreft.......

Wordt vervolgd

* Ajeto is Tsjechisch voor "voor mekaar"

Een gieter zonder water

Laatst zag ik een leuk idee op Pinterest voorbij komen.
De materialen had ik allemaal in huis en ik besloot ook zoiets te maken.
En hier hangt hij, mijn gietertje zonder water:

Ik gebruikte glow-in-the-dark-kraaltjes en hing er staafjes van een windgong onder.
Campanula er in en klaar. Natuurlijk is het sneller getypt dan gedaan, ik was een paar uurtjes zoet en ben blij met het resultaat.
Hier zie je de "stralen" beter.

Het gietertje hangt in mijn perenboompje en dat boompje doet het goed!
Kijk maar, dit is een deel van de peren die er hangen.

Afgelopen woensdag was er hier in Hoorn de jaarlijkse Weversmarkt, een groot opgezette markt voor iedereen die van draadjes houdt (zoals de organisatie het omschrijft). Vriendin en medeblogster Vera van Vera's Homemade had een kraam gehuurd en vroeg mij om haar te assisteren, ik mocht ook spulletjes op de kraam aanbieden. We hebben een heel gezellige, geslaagde dag gehad, ondanks de warmte.
Op onderstaande foto sta ik achter de kraam. We hebben goed ons best gedaan hè ;-)

Bewoond

Eind april kocht ik in Denemarken dit schattige speelkoffertje. 

Ik was het alweer vergeten totdat...

"Angélique, mag ik daar wonen? Aljeblieft???"

Wie kan zulke lieve, smekende oogjes negeren?

Ik niet.

En dus werd er een bedje gemaakt.

"Dankjewel, maar uhm.... wel een beetje kaal zo, hè?

Tsja, daar had hij wel een beetje gelijk in.

Aan het werk!

Wat een gepriegel, maar ja, Frits is ook maar 3,5 cm groot en het huisje is ook al niet zo groot.

"Oh, mijn lievelingskaas staat zelfs op tafel!

Wat is het hier gezellig geworden!"

Welterusten Frits!

Ongewoon maar toch leuk

Ik ben enorm, zoals dat tegenwoordig heet, uit mijn comfortzone gestapt met deze kaart. Dat komt omdat hobbywinkel De Egel een challenge heeft lopen met de opdracht: gebruik deze "sketch met een doily". Haha, door deze uitdaging is zelfs mijn hele blogbericht "uit mijn comfortzone", daar ik meestal Engelstalige woorden probeer te vermijden. Niet omdat ik geen Engels kan, maar omdat ik vind dat onze eigen taal steeds meer wordt overgenomen door hoofdzakelijk het Engels, maar ook door andere talen en dat vind ik jammer.
Ik dwaal af, terug naar de kaart.
Op één of andere manier werd ik gegrepen door deze uitdaging, misschien wel door de leuke voorbeelden die er bij getoond werden, en ben ik dus aan de slag gegaan, uitdaging aanvaard!
Hier het resultaat:

Een opsomming van wat voor mij ongewoon is:
* een "sketch" (vaste opmaak) gebruiken, nog nooit gedaan!
* de "doily", ik ken het woord van mijn haakhobby, maar heb het zelfs nog nooit gehaakt, wist niet dat het bij kaartenmaken ook bestaat.
* stempelen (is helaas te zien dat ik dat nooit doe)
* de Engelse tekst erop (ik heb nog geen Nederlandse stempelteksten)
* een kaart maken zonder bestemming vind ik lastig omdat je het niet persoonlijk kunt maken

En toch vind ik hem zelf heel leuk geworden.
De opmaak vind ik heel leuk en het viel me erg mee om het te gebruiken, misschien maakt het juist het maken wel een beetje makkelijker.
Het enige wat ik jammer vind is dat er voor deze kaart geen bestemming is, haha!

Deze kaart is dus speciaal gemaakt voor challenge 61 van Hobbywinkel De Egel.

Mijn volgende blogpost is weer haakgerelateerd. Tot dinsdag!

Kaartjes en.... wow!

Ik heb op mijn zolder zitten knutselen en dat levert jullie weer kijk- en leesvoer.
Mijn schoonouders zijn met de camper op stap en het leek me leuk om ze op de camping te verrassen met een vrolijk zomers kaartje.

Is die zomers of niet?  Hij viel in de smaak, missie geslaagd!

Voor mijn jongste zoon maakte ik een kaart voor zijn 23ste verjaardag. Hij is erg bezig met schoonschrijven en wel met kroontjespen en inkt én hij vindt de muisjes zo schattig, dus was deze kaart snel bedacht.

Ook deze kaart werd erg gewaardeerd.

Maar ik werd ook enorm verwend.
Pauline van het blog Borduurderij (ook van het blog Haakheksen maar daar gebeurt niets meer momenteel) is haar overtollige hobbyspullen aan het opruimen en ze vroeg mij of ze mij blij kon maken met wat naaldvilt-artikelen; ja zeker! Naaldvilten vind ik heel leuk om te doen, jullie hebben er wel eens iets van voorbij zien komen, maar ik ben er nog heel erg onzeker in.
Ik kreeg me toch een enorme doos opgestuurd!
Bovenop lag een lieve kaart, onderop een mooi vilt- en zelfs een amigurumiboek, daartussen was de doos stampvol met allerlei soorten en kleuren wol en viltpakketjes; WOW!

Hoezo verwend? Echt te gek, dankjewel lieve Pauline!

Dubbelganger

Toen ik vanmorgen beneden kwam hoorde ik een zacht vreemd geluidje. Het leek een beetje op het gepiep van een muisje, maar was toch anders.
In de richting van het geluid kijkend zag ik dit:

Huh? Was ik nog slaapdronken? Zag ik dubbel?
Even dichterbij kijken...

Nou ja, daar stond zomaar samen met Axel een Axel de tweede!
Gezellig, welkom! Wel fijn dat hij zijn eigen voedsel heeft meegenomen.

Ik wilde weer eens mijn eigen patroon haken om te zien of alles nog duidelijk is en zowaar kwam ik een heel klein foutje tegen terwijl ik er niemand nog over gehoord had (de nummering van de toeren was niet helemaal goed, dus geen ernstig foutje).
Dit keer haakte ik hem met katoen. Ik kwam de prachtige kleur tegen bij Hobby Vision in Rijssen, het is van het merk Mr. Cey.

Diverse kaarten

Soms zijn er zomaar een aantal kaarten tegelijk nodig, dit keer heel vrolijke, maar helaas ook 2 condoleance kaarten. Ik begin maar met de vrolijke:
Een verjaardagskaart:

Een kaart voor een nichtje, ze is geslaagd voor het VWO en gaat nu studeren in Nijmegen:

Voor mijn vader voor vaderdag, hij vist graag:

En dan de 2 condoleance kaarten:

Cadeautje gemaakt en cadeautje gekregen

Ik kan weer een klein haakwerkje laten zien, het cadeautje is inmiddels goed ontvangen :-) Ik haakte een cactus en keek daarbij een beetje naar het patroon van Wolplein

Het kleurrijke potje komt van de Action.
Ik zie nu dat precies de sluitnaad op de foto te zien is, pontificaal aan de voorkant, haha! Jammer dan, kan geen nieuwe foto maken, de cactus is al vergeven.

Toen ik vanmiddag van mijn werk thuis kwam lag er een postpakketje op de mat. Joepie! Ik had bij Anita de weggever gewonnen en Anita had gisteren al gemeld dat mijn gewonnen sleutelhangerbeursje (mooi woord :-) ) onderweg was, dus verwachtte ik wel een dezer dagen een envelop, al verwachtte ik niet zo'n grote!
En moeten jullie eens zien wat er allemaal in die envelop zat!

Wat een superleuke verrassing! Het beursje in prachtig rood, een lief label met gehaakte hartjes, 2 labels om zelf een keer aan een cadeautje te maken, een stempel met "hello" en een heerlijk zakje thee. Echt geweldig, dankjewel lieve Anita!

Lapjeskat

Daar ben ik weer eens met een amigurumi :-)
Mensen die mij een beetje kennen zullen verbaasd zijn over mijn patroon-keuze: ik houd niet van katten (sorry voor de kattenliefhebbers, ieder zijn voorkeur) en ben er ook erg allergisch voor, dus normaal blijf ik ver uit hun buurt.
Maar toen ik poesje Mauw  (een vreselijke naam vind ik) van Kristel Droog zag, kon ik wel een uitzondering maken.

Ik haakte met een bolletje acrylgaren, dat ik eens van iemand gekregen heb, op naald 2,5. In het begin twijfelde ik enorm of het wel leuk zou worden met dit garen, maar nu hij af is vind ik hem een super leuke lapjeskat.
De snorharen heb ik met ijzergaren gemaakt, je weet wel, dat op zo'n stervormig kaartje zit. De oogjes zijn dit keer veiligheidsoogjes.
De kat is zittend ca. 17 cm hoog, staand ca. 24 cm.

Deze lapjeskat krijgt een plekje in mijn virtuele winkeltje.

Noot aan Anita: zie je het pannenkoekplantje? Die voelt zich helemaal thuis, net als de Kalanchoë.

Vliegen

Nee hoor, ik heb geen last van een zwerm vliegen.
En ik ga ook niet wéér op vakantie.
Wel droomde ik even weg over verre oorden, want ik heb een vliegtuigje gehaakt.

Ik volgde het leuke patroon van Troetels enzo en haakte met katoen (Phil coton 3) en naald 2,25. Het vliegtuigje is zo'n 14 cm geworden. Ik deed er geen rammelkraal in zoals in het patroon. Wel deed ik een stukje rubberplaat in de vleugels voor de stevigheid, zonder de vleugels echt hard te maken waardoor het gevaarlijk zou kunnen zijn.
Eerst had ik de propeller draaibaar gemaakt, maar al snel bleek dit niet stevig genoeg naar mijn mening en dus heb ik het stevig vast genaaid.

Zijn eerste vlucht zal hij maken naar mijn virtuele winkeltje, daarna zal hij doorvliegen naar de Weversmarkt, waar hij hopelijk een nieuwe piloot zal treffen.

Om tussen de voertuigen te blijven: ik heb een tijdje geleden een sleutelhanger gehaakt in de vorm van een VW-busje voor Petra, zij is groot fan van VW-busjes en was vorige week jarig. Ik maakte er een kaartje bij, waarop te zien is dat ze graag reist en dan vooral naar Noordelijke landen.

De sleutelhanger nog even apart gefotografeerd:

Het patroontje vond ik op Ravelry (ik heb het wel op mijn eigen manier gehaakt)

Nu had Petra vanwege haar verjaardag een weggever gepland. Ik won de weggever niet, maar Petra schreef wel op haar blog dat ze me een verrassing zou sturen.
Nou, het was alsof ik jarig was!

 Ze stuurde mij een mooie zelfgemaakte kaart, een blok met designpapier en lint om op kaarten te verwerken!
Nogmaals dankjewel Petra, ik ga proberen er iets moois van te maken.