zondag 1 maart 2015

Inbrekers?

Vanmorgen werd ik wakker van een hoop kabaal beneden, mijn hart zat in mijn keel! Ik dacht meteen aan inbrekers en stormde naar beneden.
Toen ik de woonkamer opendeed, werd ik verwelkomd door een luid "Yes! Nu ben ik een ECHTE padvinder, want ik heb er een gevonden en zelfs gevangen!"
Verbaasd keek ik naar de grond:


Kasper zat trots boven op mijn vers gehaakte kikkertje! "Kasper, ga onmiddellijk van dat arme kikkertje af!"
Ietwat beteuterd tilde Kasper zijn krokodillenbillen op en zocht de kikker snel een veilig heenkomen op mijn hand (dat was natuurlijk vertrouwd, al zat er nu geen haaknaald aan vast).


Als je goed kijkt, zie je dat hij opgelucht adem uitblaast ;-)
Kasper heb ik uitgelegd dat dit ten eerste geen pad maar een kikker is en dat er van een padvinder heel andere acties worden verwacht.

Intussen was de kikker weer van de schrik bekomen en was even gaan rondkijken.
Ik vond hem gebiologeerd terug bij onze Willem (in zijn tijdelijke onderkomen):


Ik zag zelfs af en toe zijn tong over zijn lippen glijden! Nou, dat gaat mooi niet door kikkertje!
Vervolgens heb ik hem maar op de blauwe deken gezet (dank jullie wel trouwens voor al jullie leuke reacties daarop en op alle andere blogberichten!), daar mag hij fijn op spelen, al ben ik benieuwd hoe lang hij daar blijft.

Speciaal voor Remco wil hij zich nog wel even omdraaien...


En, zijn zijn billen goedgekeurd?

Tsja, de natuurlijke voedselketen is lastig te doorbreken...

Het patroon van de kikker kun je hier in het engels vinden.

donderdag 26 februari 2015

Slapen onder de zee

Al een tijd loop ik met dit idee rond en al een tijd spaar ik verschillende tinten blauw acryl.
Eindelijk kan ik het idee in mijn hoofd opruimen omdat ik het uitgevoerd heb. Ik heb het over "de blauwe deken".


Ik haakte een ripple stich (oftewel keper patroon) voor een golf-effect en liet de kleuren overlopen van heel donker blauw tot wit.
Het formaat is ca. 90 cm x 130 cm, perfect voor een ledikantje,


Of om heerlijk onder weg te kruipen op de bank.
Het dekentje weegt bijna 600 gram.


Het visje heb ik een loshangend vinnetje gegeven voor het grappige effect (en is natuurlijk heerlijk om aan te friemelen als je tv kijkt ;-) )



Eens kijken of ik dit dekentje kan verkopen op de weversmarkt deze zomer.

zaterdag 14 februari 2015

Pas op, cuteness-alarm ;-)

Remco houdt van miniaturen en dus maakte ik voor hem een mini-amigurumi.
Ik vind hem schattig geworden met het scheve koppie en naar verhouding grote hart.


Het muisje is 3,5 cm klein en gemaakt naar een patroon uit het boek "amigurumi & mini's" van Tessa van Riet-Ernst. Het hartje is een gratis patroontje, ook van Tessa, hier te vinden.
Beiden zijn gehaakt met Lammy Coton Crochet 10 en haaknaald 1,5.

Van het papier dat ik hierboven als achtergrond gebruikte maakte ik een passend doosje:


Fijne (Valentijn)dag!

woensdag 4 februari 2015

Kasper

Aan het eind van mijn vorige blogbericht schreef ik dat ik even niet wist wat ik zou gaan haken, dat duurde gelukkig niet lang: ik had wel zin in een amigurumi en wel een "echte Christel Krukkert", nog steeds één van mijn favoriete ontwerpsters. Ik bladerde door mijn boekjes en kwam in "kleine knuffels haken" Kasper tegen. Ja, dat was hem!
En zie hier, mijn eigen lieve Kasper Krokodil.


In het boekje staat hij met een beige hoedje, maar toen ik die bijna klaar had, vertelde Kasper mij dat hij, als hij groot is, padvinder wil worden.
Hoe schattig is dat! Wat een nobele gedachte van mijn allerliefste krokodilletje!
Jullie snappen natuurlijk dat mijn hart direct smolt, **zucht** ♡♥♡


Ik haalde de hoed weer uit en haakte een echte scoutingpet en -sjaaltje voor mijn dappere kereltje en het staat hem zo lief!


Maar wacht eens even.... Padvinder... pad-vinder.... hmmm, zou een krokodil daar niet iets heel anders mee bedoelen dan wij????

maandag 26 januari 2015

Over een gebakje dat geen gebakje is en pannenlappen waar geen afscheid van genomen kon worden

Onlangs was mijn schoonzus jarig. Haar hobby is taarten en bonbons maken, dus toog ik naar de heel mooie taartendecoreerwinkel hier in Hoorn, overtuigd dat ik daar wel een leuk cadeautje kon vinden. Nou, cadeautjes genoeg te koop, maar kiezen was wel heel erg moeilijk met zo'n assortiment, bovendien wist ik niet wat ze leuk vindt en wat ze al heeft. Dat werd dus maar een cadeaubon, maar dan wel in een gebakje verstopt.
Nu ben ik beter in haken dan in taarten decoreren en dus nam ik een snoepblikje, die ik omtoverde tot een look-a-like gebakje.


Ze vond het een mooi cadeautje, missie geslaagd :-)

Toen ik laatst bij een cliënt van mij de pannenlappen onder ogen kreeg, opperde ik voorzichtig dat ze niet meer veilig bruikbaar waren, daar ze versleten en gekrompen waren. Weggooien was niet een optie, want zijn vrouw had ze gehaakt. Ik heb hetzelfde modelletje gemaakt om te gebruiken (wel een ander kleurtje), zodat de anderen veilig in de kast kunnen blijven.


Ik heb ze gehaakt met een dubbele draad ongebleekte katoen, tezamen met een dunne lichtblauwe draad katoen met naald 4,5 en volgens dit patroon dat ik via Pinterest had gevonden.


En nu.... nu weet ik even niet wat ik nu wil haken. Heb leuke patronen genoeg, genoeg garen op voorraad en toch weet ik het even niet, maar dat komt vast wel goed ;-)

dinsdag 20 januari 2015

Zoals bedoeld

Kunnen jullie je nog herinneren dat ik vorig jaar mei in Litouwen was en daar heel mooie garen had gekocht? Het vestje dat ik maakte van het groene garen konden jullie hier al zien, maar voor de andere bollen had ik wel een bestemming, maar niet een goed patroon. Het moest een sjaal worden voor bij mijn zwarte jas, maar geen driehoek en zeker geen rechte. Ik vond het juiste patroon op Ravelry, de Skylark scarf.
Wat vind ik hem mooi geworden! Zulke mooie kleuren en zo lekker zacht!
Zie hier het resultaat:


En zo kan je hem bijvoorbeeld dragen:


Mooi hè? :-)
Vrijdag was de sjaal al klaar, het weekend heb ik hem opgespannen (dat moet echt met deze sjaal en nóg draait hij een klein beetje bij de punt) en vandaag was er eindelijk een fijn zonnetje om te fotograferen.

Ik heb hem gehaakt van bijna 2 bollen Lanoso Bonito Ethnic (49% wol, 51% acryl) en haaknaald 4,5.
Nu moet ik nog maar eens heel goed nadenken wat ik van die laatste bol ga maken ;-)

Ik ben er zo blij mee, hij is precies geworden zoals ik bedoeld had.

maandag 12 januari 2015

Klompendans en wat kaartjes

Een tijdje terug zag ik bij de Breimeisjes gehaakte miniklompjes, hartstikke leuk!
Ik heb Akkelien gevraagd waar het patroon vandaan kwam en kreeg als antwoord dat het in een reclameboekje stond en oorspronkelijk uit het boekje "ik hou van Holland en haken" van Christel Krukkert. Akkelien was zo lief om vlak voor kerst het patroontje uit het reclameboekje naar me op te sturen per post, zodat ik het ook kon haken. Dank je wel Akkelien, het heeft me aardig zoet gehouden ;-)

De eerste klomp is nooit afgemaakt, want de punt zat scheef en daar ik erg goed ben in draadjes wegwerken (kennelijk), was het niet meer uit te halen, want ik kon het draadje niet meer terug vinden, haha!

De tweede klomp ging precies zoals bedoeld in het patroon, maar niet zoals ik het zelf bedoeld had: de punt en de bobbel zijn me nét te hoog.

Maar de derde poging is met wat aanpassing van mijzelf helemaal goed.


Nu is het wel een beetje jammer om klompje 2. zomaar weg te gooien, daar maakte ik nog wat van:


Deze komt in Remco's vitrinekastje.

En klompje 3.? Die is helemaal goed gekeurd en mag in mijn letterbak!



Naast haken vind ik kaartjes maken ook een leuke bezigheid, maar omdat ik het resultaat vaak niet mooi genoeg vind voor mijn blog (en ik denk dat jullie voornamelijk voor het haakwerk hier komen kijken), zien jullie daar niet zo veel van. Nu heb ik afgelopen maanden er een paar gemaakt die ik wel redelijk blogwaardig vind.
Voor mijn moeder die in september 75 werd:


Helaas kan ik de kaart voor mijn vader's 75ste verjaardag in oktober niet laten zien, want ik was weer eens vergeten een foto te maken en de Italiaanse post maakt nogal eens wat kwijt, helaas is deze kaart nooit aangekomen en hij was nog wel best grappig :-(

Voor een 21-jarige die graag taart maakt (en dat ook geweldig goed kan):


De laatste was ook voor een verjaardag, ik hoef er vast niet bij te vermelden van wie ;-)



dinsdag 6 januari 2015

Een beroemde kat en een bekende hond

Vorige week kwam ik op mijn slaapkamer en ik schrok me een hoedje: lag daar zomaar een kat op mijn bed te luieren! Nou ben ik ontzettend allergisch voor katten, dus daar werd ik echt niet blij van.
Kijk nou wat een brutaliteit:


Ik probeerde het beest weg te jagen, maar in plaats van het hazenpad te kiezen nam deze "meneer" een geamuseerde pose aan.


Het is natuurlijk wel een beetje een gek gezicht als een kat zo gaat liggen, dus schoot ik in de lach. Dat had ik uiteraard niet moeten doen, niet erg pedagogisch verantwoord, want nu was het hek pas echt van de dam. Met een atletische zwaai kwam hij op een plankje terecht.


Dat had hij kennelijk vaker gedaan, wat een souplesse.
Hij maakte de indruk dat het poseren hem in de genen zit, alsof zijn hele familie al jaren niets anders doet dan voor de camera staan. Ik vond hem trouwens behoorlijk lijken op amigurumi die ik jaren terug al maakte, deze en deze (de laatste is kort na zijn geboorte verhuisd, geen idee hoe het met hem gaat) en, hoe is het mogelijk, ook deze kat heet Amineko (ami is de afkorting van amigurumi, Japans voor rond gehaakte of gebreide knuffel; neko is Japans voor kat). Hij kwam speciaal voor mijn zoon die gek is van Japan en in zijn vrije tijd Japans studeert. Dus niet vanwege mijn fijne bed :p
Logisch dat mijn zoon vindt dat hij mag blijven.
We zullen er nog wat mee beleven, op de gekste momenten duikt hij op.


Kiekeboe!

Maar ik betrapte ook zijn gevoelige kant...


En dan is hij toch wel heel lief! :-D
Maar meestal niet voor lang.


Amineko, laat dat! Arme teckel!
Gelukkig voor de teckel zal die spoedig verhuizen.

Zowel de teckel als Amineko haakte ik met de restjes Caron Simply Soft, die over bleven na de gehaakte vlaggetjes voor de weversmarkt en voor in de winkel van Schouten Handwerken, zij hadden de wol beschikbaar gesteld voor ons haakcafé, zie het bericht hier. De teckel heb ik ook gemaakt voor in de handwerkwinkel, zodat klanten kunnen voelen hoe zacht dit garen is en er gehaakt uitziet, naar het overbekende patroon van Michelle Wilcox, in het Nederlands te vinden bij Stip & Haak.
Ik zal de teckel nog even laten zien zonder gekke kat op zijn rug:


Echt een restjes-teckel :-)
Ik ben benieuwd wat Wilbert Schouten van hem vindt.

Dat is een lang bericht geworden. Een goedmakertje voor de stilte afgelopen december :-D

donderdag 1 januari 2015

Kerstcadeautjes en kerstballen

Laat ik maar beginnen om jullie allemaal een fantastisch 2015 te wensen, vol kansen, mogelijkheden en omstandigheden die het leven waardevol maken, voor een ieder anders in te vullen.

Ik heb de laatste tijd erg weinig tot niet geblogd, zowel op mijn eigen blog als op die mooie, fijne blogs die in mijn leeslijst staat. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik jullie vergeten ben of niets creatiefs gedaan heb, er was gewoon even weinig plek voor.

Maar nu wil ik graag twee door mij gehaakte kerstcadeautjes laten zien.
Deze sjaal maakte ik voor Remco. Hij is ca. 180 cm lang en iets van 25 cm breed. Iedere toer is in een andere kleur gehaakt, alles met vasten. Grappig genoeg is de ene kant van de sjaal heel anders dan de andere kant en daar heb ik gebruik van gemaakt bij het kiezen van de kleuren, waardoor de sjaal een lichte kant heeft en een donkerdere kant.
De sjaal wordt gedragen bij een zwarte jas, dan zijn wat kleurtjes wel leuk.

Voor mijn jongste zoon haakte ik een muts met losse baard. Dit laatste is meer bedoeld als grapje (al zal het wel lekker warm zijn ;-) ), daar hij zelf een baard en snor leuk vindt staan bij hem, maar ik hem liever zie zonder.
Hij wilde de baard niet showen voor mijn blog, dus moeten we het met deze foto doen, waarop ik hem zelf show ;-)

Ondanks dat het een grapje is en hij het niet zal dragen, staat het hem toch wel geinig (en deze is er sneller af dan scheren).

Enkele weken voor kerst ontdekte ik een leuk blog, de Haakbaak, waar een CAL (crochet allong) zou beginnen waarbij kerstballen gehaakt gingen worden. Ik heb er 4 van de 7 gehaakt volgens patroon van Marjolein, hier te vinden. De kerstklok had ik zelf al tussendoor gehaakt zonder patroon, voordat Marjolein met een patroon van een klokje kwam en het patroon van de lange kerstbal komt bij Lion Brand vandaan.


Op de foto's zie je ook mijn mini gehaakte kerststalfiguurtjes in bal, daarover kun je hier meer lezen, alweer uit 2012. Over de zelfgemaakte papieren ornamenten kun je hier een uitgebreid blogbericht lezen.
Nu gaat het dus om de gehaakte ballen :-) Deze ballen zijn niet zo groot en erg leuk om tussendoor te haken. Ik haakte ze van acryl met een metaaldraadje, Sparkle van de Zeeman. Dank je wel Marjolein voor de patronen, de overige patroontjes ga ik vast ook nog wel maken, maar dan voor de volgende kerst. Marjolein heeft nog meer leuke patronen op haar blog staan en o.a. boekreviews; neem er eens een kijkje, ik vind het erg de moeite waard!

Ik heb nog wel wat te laten zien, maar dat komt weer in een volgend blogbericht, anders wordt deze zo lang en moeten jullie weer zo lang wachten op een volgend bericht ;-)

vrijdag 5 december 2014

Visserslatijn

Eindelijk kon ik mijn vader zijn cadeau geven ter ere van zijn 75e verjaardag:

Kusje pap?




Een echte trofee voor een visser die het visserslatijn vloeiend spreekt :-D
Het idee heb ik van het blog van Angeline, het patroon komt uit het tijdschrift Filati home 55. Dank je wel Angeline voor het idee!
De vis is bijna 40 cm lang en gehaakt met naald 3,5 en 100 gram acryl.
De voet maakte ik van hout, in de vis zit voor de stevigheid ook een houtje, omdat het beest best groot is.
Het patroon vraagt wel om wat oplettendheid, maar wat vind ik hem gaaf geworden!
Wees niet verbaasd als er hier nog eens een vis verschijnt :-)


zondag 23 november 2014

Pepernotenpietenpotje en een cadeautje

Zoals ik in mijn vorige blogbericht aangaf wordt er hier door de mannen wel eens gevraagd om creaties. Vriend Remco kan zelfs soms best zeuren om iets. Dit keer riep hij steeds dat ik Zwarte Pieten en Sinterklaas moest gaan maken. In het geheim heb ik een pepernotenpietenpotje voor hem gemaakt, met de pepernoten weet hij immers zeker ook raad ;-)


Gisteren kreeg hij hem en hij is er blij mee :-)

Een cliënt van mij is bijna jarig. Laatst liet ze me een fotootje zien van een gehaakte sjaalkraag (zo zal ik het maar noemen, want het is niet echt een sjaal, maar ook niet helemaal een kraag, ergens er tussenin. Ik heb er nu een voor haar gehaakt, morgen krijgt ze die als verjaardagscadeautje.


Hij past als het goed is bij elke herfst/winter jas die ze heeft. Ik ben benieuwd naar haar reactie morgen :-)
Ik denk erover om er ook een voor mijzelf te maken, vind hem best geslaagd.

woensdag 19 november 2014

Bezigheidstherapie


Ja, laten we het zo maar noemen, want na 3x dit vest gehaakt te hebben heb ik er nog steeds geen vest bij. Ik heb het namelijk ook weer 3x uitgehaald, omdat het niet naar wens was. Ik ben tot de conclusie gekomen dat het garen niet geschikt is voor dit model (hexagonvest).
Ach, ik ben lekker bezig geweest, kan er niet mee zitten.

Gelukkig is er nog wel een creatie te laten zien die ik wel oké vind, namelijk een engeltje voor mijn schoonouders, deze moet als piek dienst gaan doen. Mijn schoonmoeder had het na de vorige kerst gevraagd, het moest passen bij de kerstballetjes die ze gebreid had.


Ze is zo'n 10cm groot en gehaakt van acryl (net als de ballen waar ze bij moet gaan passen), de vleugeltjes met glitteracryl.
Het patroon komt van Ravelry en vind je hier, het is een patroon voor zowel dit engeltje als voor engeltjes met een rond lijfje, bedoeld om op te hangen. Ik ben benieuwd hoe ze ontvangen gaat worden.

Ik wil jullie bedanken voor altijd weer die leuke en lieve reactie op mijn berichtjes, dat stimuleert enorm!
Op het vorige blogbericht kreeg ik enkele keer de vraag wat mijn mannen nou van Beernadetje vinden; nou, ze vinden het heel leuk wat ik allemaal maak en alles wordt aandachtig bekeken, ook deze meisjesbeer, zo leuk! Ze vragen ook wel eens of ik iets voor ze wil maken, zoals laatst de sjaal voor mijn jongste. Eigenlijk zijn mijn creaties altijd wel welkom geweest. Toen ze klein waren zat ik heel vaak achter de naaimachine, pas toen ze naar de middelbare school gingen had ik er geen zin meer in. Maar dat was tot spijt van mijn zonen, want ook als pubers vroegen ze nog wel eens wanneer ik weer voor hun kleding ging maken. Het is fijn als je werk zo gewaardeerd wordt en zo voel ik ook de waardering door al die lieve reacties op mijn blog.
Overigens waardeert Remco mijn creaties net als mijn kinderen, ook al zo fijn ;-)

dinsdag 11 november 2014

Even wennen

Het is even wennen als je 2 volwassen zonen hebt en je opeens een nieuwsgierige kleuter in huis hebt ;-)
Kijk, hier is ze:

Ze heet Beernadetje en ze zit zoals de meeste kleuters niet graag stil (oké, voor de foto wel even ;-) ). Ze wil ook niets missen en alles weten. Zo heb ik vorige week voor mijn verjaardag een aquarium gekregen voor de vissen die hier al woonden en dat is natuurlijk erg interessant voor madammetje.


Haha, dat ziet er toch niet uit zo, de vissen schrikken zich wild!
Beernadetje gaat werkelijk overal op onderzoek uit.


"Wat doe je nu in mijn mandje katoentjes? Gooi het alsjeblieft niet in de knoop!"
"Nee, ik ben heel voorzichtig, maar ik wil graag 2 kleurtjes uitzoeken, mag dat?"
"Dat ligt er aan waarvoor..."
"Nou, ik had gezien dat je zulke mooie koordjes maakt met dat witte schijfje en dat zou ik ook zo graag willen leren."
"O, je wilt met de Kumihimoschijf* aan de gang; nou, dat mag wel. Zoek maar 2 kleurtjes uit en dan maak ik een beginnetje voor je."

* Ook een verjaardagscadeautje, daar kom ik nog eens op terug in een ander blogbericht



Kijk haar daar nou lief zitten! Nee, ze is niet echt een druktemaker, maar wel leergierig en dat vergt ook veel aandacht ;-)

Beernadetje is ca. 33 cm groot en gemaakt naar het patroon van Antoinette dat ik pas geleden won.
Dit patroon zit geniaal in elkaar en bevat niet één klein foutje. Het is een patroon waar je echt een voldaan gevoel van krijgt en waarbij je denkt "dat zou ik zelf niet kunnen bedenken zo", je moet er wel de tijd voor nemen.
Je kunt het hier kopen.
Overigens past het groen van het bovenstukje beter bij de stof in het echt dan op de foto.

Antoinette, nogmaals dankjewel voor het geweldige patroon, ik heb er heel veel plezier aan beleefd. Ik heb alleen de strik weggelaten, die vond ik niet bij mijn Beernadetje passen.

donderdag 23 oktober 2014

Susan

Er is hier iemand die zich even wil voorstellen aan jullie:


Dit is Susan.
Susan is een nichtje van Julia en ze is even op visite bij Julia, ze blijft zelfs een nachtje slapen.
Morgen gaat ze naar haar woonadres, namelijk bij één van mijn cliënten die graag zo'n popje wilde voor haar 3-jarige achterkleindochter.
Maar nu is Susan dus hier en Julia had een heel gezellig plekje gevonden om de theetafel neer te zetten. Ik was stomverbaasd toen ze aangaf dat ze het lelijke, oubollige kastje bedoelde dat hier al jaren staat, bedoeld om weg te doen. Maar toen de tafel en stoeltjes er eenmaal instonden en ik een lampje opgehangen had, moest ik haar eigenlijk wel gelijk geven: een perfect eigen plekje voor dit dametje, al is het absoluut nog niet aangekleed. Er valt best wat van te maken :-)


Eigenlijk deert het de dames momenteel niet zo hoe het er uit ziet, ze hebben zin in thee, heel veel thee om lekker veel bij te kletsen, dat is al gezellig genoeg!


Inmiddels heb ik de vernieuwde uitgave van het boek "mijn gehaakte pop" in huis, maar om Susan te maken heb ik nog een beetje gebruik gemaakt van het oude boek. Het jurkje heb ik weer zelf in elkaar geflanst, dat staat niet in het boek.